من یه چترم که همیشه زیر رگبار غرورت

میشکنه اما نمیگه کی شده سنگ صبورت

من یه چترم که به اندازه ی قطره های بارون

تنمو به تیر بستن رعد و برقای زمستون

من یه چترم که یه روزی سایه ی سر تو بودم

سقف طوفان تو بودم با تموم تا ر و پودم

من یه چترم که واسه همیشه بسته س

من یه چترم که از این زمونه خسته س

من یه چتر کهنه ی سیاه مرده م

که همیشه غصه ی مردمو خوردم

من یه چترم...

محمد امین ناجی

نوشته شده در پنجشنبه پنجم خرداد 1390ساعت 20:35 توسط امین|

» من یه چترم